توریهای فولادی ممکن است با استفاده از جوش، گیرههای نصب تخصصی، یا اتصال دهندههای پودری- نصب شوند. هر پانل توری فولادی باید با استفاده از حداقل چهار گیره نصب ایمن شود. به استثنای گیره های ساخته شده از فولاد ضد زنگ، گیره های نصب و پیچ و مهره های ساخته شده از فولاد کربنی باید تحت گالوانیزه گرم-یا عملیات سطحی معادل قرار گیرند. قطر چنین پیچ و مهره ای نباید کمتر از 8 میلی متر باشد. هنگامی که با استفاده از بستهای فعال پودری ثابت میشوند، عمق نفوذ بستها نباید کمتر از 10 میلیمتر باشد و باید الزامات استحکام بست مشخصشده در طراحی سکوی صنعتی را برآورده کند.
پس از نصب، پانل های توری فولادی باید بی حرکت باقی بمانند و به طور ایمن روی قاب های نگهدارنده خود قرار گیرند. میله های یاتاقان در هر دو انتهای هر پانل باید حداقل طول یاتاقان 25 میلی متر روی سازه نگهدارنده داشته باشند. تمام اجزای گریتینگ فولادی باید محکم به سازه نگهدارنده متصل شوند و برای جلوگیری از جابجایی جانبی نباید به اجزای مجاور متکی باشند. از استفاده از صفحات توری فولادی متحرک با ابعاد طول و عرض مساوی (پانل های مربعی) باید خودداری شود. اگر باید از چنین پانلهایی استفاده شود، اقدامات تعیین موقعیت اضافی باید برای جلوگیری از جهتگیری نادرست میلههای یاتاقان-و شرایطی که میتواند منجر به خطر جدا شدن و افتادن پانل گریتینگ شود، انجام شود.
بازرسی های دوره ای اجزای چفت و بست برای تشخیص هرگونه نشانه ای از خوردگی، شل شدن خطرناک یا جابجایی گیره ها مورد نیاز است.
سکوهای کار توری فولادی معمولاً برای تحمل بار توزیع یکنواخت 2 کیلونیوتن بر متر مربع طراحی می شوند. علاوه بر این، در بحرانی ترین مکان روی سکو، یک ناحیه محلی 200 میلی متر × 200 میلی متر باید قابلیت تحمل بار متمرکز 1.5 کیلونیوتن را داشته باشد. سکوهای تعمیر و نگهداری عموماً برای تحمل بار توزیع یکنواخت 4 کیلونیوتن بر متر مربع طراحی شده اند. گذرگاه های توری فولادی که برای تردد یک نفره در نظر گرفته شده است باید ظرفیت باری توزیع شده یکنواخت حداقل 3.0 کیلونیوتن بر متر مربع داشته باشند. مسیرهای پیادهروی در نظر گرفته شده برای ترافیک دو طرفه نباید کمتر از 5.0 کیلونیوتن بر متر مربع ظرفیت داشته باشند. و مسیرهای پیادهروی در نظر گرفته شده برای ترافیک عابر پیاده با تراکم بالا نباید کمتر از 7.5 کیلونیوتن بر متر مربع ظرفیت داشته باشند.

